W wywiadzie dla Guitar World, Kirk Hammett tak wypowiedział się o Alexie Skolnicku:

Guitar World: Jeden z twoich thrashmetalowych rówieśników, Alex Skolnick z Testamentu, nagrał kilka klasycznie jazzowych albumów pod szyldem Alex Skolnick Trio. Słyszałeś je?
Kirk Hammett: Kocham je. Uwielbiam to co robi. Alex bierze heavymetalowe piosenki i ubiera je w jazzową formę, co jest bardzo nowatorskie. Jego wersja "Detroit Rock City" wywaliła mnie z butów; ten kawałek nigdy nie brzmiał dla mnie lepiej. Kiedy się zastanowić, stare jazzowe standardy były w swoich czasach odpowiednikiem dzisiejszego popu. Alex odświeżył definicję standardu - w odpowieniej interpretacji może się nim stać każda współczesna muzyka. Pomysł na granie Kiss czy Scorpionsów w stylu Dave'a Brubecka jest wspaniały i dość radykalny. Setki ludzi grają "Straight No Chaser" po raz 50-milionowy, najwyższa pora żeby ktoś spróbował czegoś nowego.

W tym samym wywiadzie, którego całość ukaże się w tegorocznym wydaniu grudniowym magazynu, Kirk powiedział również m.in:

Guitar World: Jakie w nioski wyciągnąłeś z St. Anger?
Kirk Hammett: Zaszokowało mnie, jak wielu ludziom brakowało solówek i czysto mojego grania na St. Anger. Uważałem, że spłynie to jak po kaczce i że nie sprawi im to aż takiej różnicy. Podczas trasy co najmniej pięć osób dziennie pytało mnie, dlaczego na albumie zabrakło solówek i czy będą na kolejnym. Prawdę mówiąc, nie miałem pojęcia, że ludzie aż tak bardzo to roztrząsają, że ten składnik jest aż tak olbrzymią częścią naszego brzmienia. Zawsze wydawało mi się, że solówki są tylko lukrem na naszym ciastku. Ale do cholery, ludzie lubią ten lukier. Wniosek jest taki, że są one niejako podpisem Metalliki, a jeśli odejdziemy zbyt daleko od nich, nasi fani się niecierpliwią, nie rozumieją tego albo się gubią. Nie mówię, że to źle czy dobrze. Ale musimy się z tym borykać.

Guitar World: Bo to to brzmienie, które nie może wyjść od nikogo innego.
Kirk Hammett: Jest w tym jakaś prawda. W latach 90-tych chyba za dużo czasu spędziliśmy na niszczeniu tego brzmienia. Robiliśmy to celowo, ale też nadmiernie upraszczaliśmy. W tym upraszczaniu wyszło wszystko, co miało na nas w danym momencie wpływ. Ale zgadzam się z Tobą. Nie znajdziesz prawdziwej Metalliki nigdzie indziej poza nami i myślę, że ludzie odnieśli wrażenie, że sami się niejako powstrzymujemy.

Źródło: overkill.pl