„To co kochamy w San Francisco, to dlaczego na całym świecie podnosimy banderę San Francisco, to przed wszystkim bardzo mała społeczność – w sensie takim, że każdy zna tu każdego. Artyści, politycy, muzycy, aktorzy – wszyscy tu czują jakieś pokrewieństwo ze sobą, nie tylko w tym co robią, ale i we wzajemnym przywiązaniu do San Francisco czy Bay Area. Nie jesteśmy Los Angeles, nie jesteśmy Nowym Jorkiem i nie jesteśmy Waszyngtonem i w pewnym stopniu właśnie to nam się podoba. Wszyscy się tu znamy, znam burmistrza [Gavina Christophera Newsoma, burmistrza San Francisco, występował w programie przed Larsem, przyp. ToMek] i jego wspaniałą żonę, widujemy się, na gruncie społecznym czy prywatnym, to świetne miejsce... Jestem Europejczykiem, pochodzę z Danii, bardzo liberalnego kraju, więc dla mnie San Francisco to jedyne miejsce do mieszkania w Stanach Zjednoczonych, gdyby nie ono wróciłbym do Danii. Większość europejczyków a zdecydowanie ludzie z Danii, z mojego otoczenia, z podobnej kultury czy społeczeństwa – my wszyscy kochamy San Francisco, to jedyne miejsce w Stanach gdzie możemy być.

Mam możliwość podróżowania po wielu wspaniałych krajach, bywam w miejscach oddalonych od Nowego Jorku, San Francisco czy Los Angeles w tym kraju, spotykam więc ludzi, którzy są pełni nietolerancji czy ignorancji do tego, co robimy tu w na Wybrzeżu. Nie zdają sobie sprawy, że jesteśmy „normalnymi” ludźmi, wstajemy o 6:45 i robimy kanapki do szkoły dla naszych dzieci, zupełnie jak w konserwatywnych Stanach.